
Je zou het een zedenschets kunnen noemen, met wel een flinke schep cynisme. Hoe Allen dat zelf doet met zijn voormalige pleegdochter weet ik niet, maar in de relaties en keuzes van zijn hoofdfiguren heeft hij niet veel vertrouwen. Ze hopen de partner van hun dromen tegen te komen, het succesvolle boek te schrijven, jong te blijven of een galerie te beginnen. En allemaal houdt die illusie hen op de been.
Tegen het aangename decor van Londen, net als in 'Match Point', maakte Allen een onderhoudende, grappige en nogal zure film over het leven zelf.