
Hij ontvluchtte het benauwde klimaat van het Moskous conservatorium om in Nederland te wonen en werken. "Rusland is een onleefbaar land. Het is ronduit ridicuul dat je bepaalde boeken niet kunt lezen of bepaalde muziek niet mag spelen – Schoenberg bijvoorbeeld of Stockhausen: decadente kapitalistische kunst. Bovendien ben ik homoseksueel. In Rusland beschouwen ze homoseksualiteit als een vorm van krankzinnigheid."
Hij kwam naar Amsterdam, vond er de liefde en vond er zijn einde, hij overleed op 16 april 1988 aan de gevolgen van Aids, 33 jaar oud.
De eerste opname die ik van Egorov kocht was zijn uitvoering van het 20e pianoconcert van Mozart, kv 466. Van Mozart heb ik veel, ook wel dingen dubbel en van dit 20e piaonoconcert staan er waarschijnlijk wel 8 versies in de kast. Het heeft een veel somberder, dramatischer geluid dan veel andere muziek van W.A. Je hoort er de donkere tragiek in van Don Giovanni, de opera die hij twee jaar in 1787 zou schrijven.

EMI bracht onlangs een doosje uit met 7 cd's vol opnamen van Egorov. Het Mozart-concert staat er op, Het 'Emperor'-pianoconcert van Beethoven en vooral veel solowerk voor piano van Chopin, Schumann en Debussy. Aan Chopin kan ik slecht wennen maar vooral de Debussy-stukken hebben de spanning en het vernieuwende dat je bij een componist uit het impressionisme kan verwachten. Al beviel die omschrijving Debussy allerminst. "Muziek is gemaakt van kleuren en afgepaste ritmes".
Er is een actieve club mensen die via de website het bestaan en de muziek van Youri Egorov in de herinnering houden. Het nieuwe doosje toont aan hoe zinvol dat is.